हाम्रो चार जनाको परिवार छ । पाठकवृन्द, सोच्नु होला म, श्रीमान्, छोरा र छोरी । तर यो घरभन्दा बाहिरको परिवारको कुरा हो । हुन त मेरो चार जनाकै परिवार छ । छोरा र श्रीमान् हङकङमा, छोरी उसको मिलिनियर अंगे्रज बेहुला सग बैंककमा र म चाहि अंगे्रजी पढ्ने बहानामा लन्डनमा छु ।
हो, यो अंग्रेजी पढ्ने क्रममा भेटिएकी साथीबाट सानो परिवार बनेको छ । सन् ००३ अक्टुबरको दोस्रो हप्तातिर एउटा सुन्दरी, फरासिली चाइनिज केटी हाम्रो कक्षामा भर्ना भई । केही दिनमै हिमचिम भयो । उसको नाम सनी रे । चिम्सा आ"खा, हसिलो मुहार अंग्रेजी प्रस्ट बोल्न नसक्ने टिपिकल चाइनिज लवजकी ।
म आफन्तकहा बसेकी छु । ताक परे र्सर्ने विचार छ । कक्षामा संसारभरकै साथी छन् । तर म ऊस"ग त्यसै त्यसै नजिकिए" । त्यो मार्ग मेरो परदेशको दुःख साट्ने संगी रोजें । ऊ मेरी छोरीकै उमेरकी अथवा छोरी नै जस्ती लागेर हो क्यार मैले कोठा सार्नु छ थाहा पाए भने भने नै भनेथें । डिसेम्बरको पहिलो हप्तामा खबर दिई, र् हामी सगै बस्ने हो - कोठा पाएकी छु । हेरं बस स्टेसन नजिकै । हेन गए, गजबको फ्रल्याट रहेछ । एकजना हङकङ र अर्की सिंगापुरकी बसेका छन् । अब सनी र म बस्ने भयौं । म क्रिसमसअगाडि र्सर्ने तय भयो । ऊ चाहि फेब्रुअरीमा । जनवरीको पहिलो हप्ता नै ऊ विदामा घर गई । ऊ वृद्ध हजुरआमालाई भेट्न आतुर छे साथै लुना वर्ष सगै मनाउन ।
नया घरमा त सरें तर झयामिनै सकिन । दिउसो कोठामा गयो । रात पर्यो कि आफन्तकहा नै र्फकने रोग धेरै दिनसम्म लागिरह्यो । सनी, चीनबाट फर्केर आई । मलाई र्एइ त त कोठा नबस्ने रहिछस् त र त्यत्रो भाडा तिरेर उतै बस्ने भए किन सरिस् कोठामै आइज भन्दै कर गरी । उसैका लागि नियमित बस्न थाले । चीनबाट त आई तर नराम्रो खबर लिएर । उसको हजुरआमाको नयावर्ष मनाउनु लगत्तै चोला उठेछ । दुःखको खास्टो ओढेर आइपुगी । धेरै चिनिया जडिबुटी र खानेकुरा लिएर । ठ्यास ठयास गनाउने, चीनको कुनै एक गाउ जस्तै भयो हाम्रो फल्याट ।
ऊ पकाउ"छे र ए यो स्वास्थ्यको लागि राम्रो, खा भन्दै खालखालको गन्दे सुप, जुडल, सागसब्जी र भुटेको भातमा थरीथरी जडिबुटी हालेर खुवाउ"छे । म दिनदिनै बानी हु"दै गए" । का"टाचम्चाभन्दा चपस्टिक सजिलो भइसक्यो मलाई । तर, ऊ मेरो खाना मन पराउन्न । त्यसैले ऊ र म सगै भएको बेला म चाहि हेल्पर ऊ हेड कुक । ऊ फुर्तीसाथ के-के मिसाउ भन्दै पकाउछे । एइ टाटर काट, म टमाटर काट्छु । सब्जी काट् म ठिक्क पार्छु भरे ऊ पोटेटो खोज्छे । हामी डल्लो परेर हा"स्छौं । ऊ किचन र चिकनमा पनि जहिले पनि झुकिन्छे ।
कुनै बेला भोक लाग्यो भन्दै फत्र्याकफत्र्याक भएर बोलमा भात र सब्जी चपस्टिकले अलिकति खा"दै अघाए" भन्छे । मेरो बा-आमाले पकाएजस्तो मीठो भएन, भोलि फोनमा कसरी पकाउने सोध्छु आज यस्तै भयो है भन्दै उठ्छे । बिहान संगै कलेज जान्छौं । ऊ मेरो औंला छाड्दिन । कलेजको गेटमा आई डी कार्ड देखाउ"दै छिर्र्छौ । गार्डले हेलो आमाछोरी गुडमर्निङ भन्दा ऊ खित्का छाडेर हास्छे ।
ऊ कफी सप र केएफसीमा समय मिलाएर काम गर्छे पढाइ खर्च उसको कमाइले पुर्याएकी छे । बेलुका गलेर आइपुगेर काखमा लुटपुटिन्छे । उसको यो व्यवहारले अझ नाता नजिकको भएको छ । म आमा हु" भन्ने भावना तीव्र भएको छ । ऊ मेरो धेरै कुरामा साथ दिइरहन्छे । एकपटक बैंक व्यालेन्स देखाउने काम पर्यो मेरो । उसले थाहा पाई, हवाई (हेलो)
छाङछाङ, छुइ-चुइ गर्दै कता कता फोन गरी भोलिपल्ट मेरो दुइ सय ब्यालेन्समा दुइ हजार पाउण्ड ३-४ महिनाका लागि ठीक पारी । फोन गरेर तोलाको बचन खोलामा हाल्न परेन ।
ऊ बक्स रुममा बस्छे । कुनै बेला जगिदै यता हेर्छु, उता हेर्छु भित्तामा बस्दिन, यस्तो च्यापोमा भन्छे । म उसको कुरालाई हासोमा उडाइदिन्छु । ऊ कुनै बेला विरहमा बौलाउ"छे मजस्तै । र, उसका बा-आमालाई फोन गर्छे उसको उद्योगपति बाबाले छोरी धेरै काम नगर्नु राम्रो पढ्नू । पढार्इखर्च म पठाउ"ला भन्ने सान्त्वना पाउ"छे । तर ऊ स्वाभिमानी छे । बाबाको पैसा चाहिदैन रे म विरहमा श्रीमान्लाई फोन गर्छु दु:ख भयो भनेर, तर उताबाट खोजेको भेटिस् भन्दै मुखको मैला भेट्छु । ऊ सग धेरै रमाइलो दिन बिते । उसले भित्ताभरि अंगे्रजी शब्दका कागजका टुक्रा टासेकी छ । उसको कन्ठस्थ पारेपछि मेरो भित्ताभरि टासेर जान्छे ।
ट्वाइलेटको भित्ताभरि पनि यसरी नै टा"सिएका छन् अंग्रेजी शब्दहरु । बेलुका खाना पकाउ"छे भोकले फत्र्याक-फत्र्याक हु"दै मलाई पर्खन्छे । म ए सनी † फाइभ मिनेट क्विक सावर भन्दै बाथरुममा पस्छु । ऊ टु मिनेट अर्ली भन्दै कराउ"छे । हामी फेरि अट्टाहासमा रुमलिन्छौं ।जनवरीबाट सनी जाने भएकी छे, सेन्ट्रल लन्डनमा । त्यसैले र्सर्नैपर्ने भयो । पिरलो गर्छे विलौना गर्न खुब जानेकी छे । ऊ आसु खसाउछे, म पिउछु मात्रै देखाउन्न । गएको महिना केएफ्सीमा काम गर्दा एउटा अधबैसे काले कस्टमरले अनुहारमा थुकेर अपशब्द बोल्यो रे त्यो बेलुका घर आइपुग्दा चुच्चो काटिएको चराजस्तै बुच्चो भएर आइपुगी । हरेक सा"झ म आइपुगें है भन्दै हल्ला गर्ने, रु"दै आइपुगी आज । सिंगापुरे साथीले सम्झाई, मेरो त त्यो ढंग पनि रहेनछ । हेर त आफूलाई त्यत्रो बद्नाम भएको नठान् । त" त सामान्य व्यक्ति यस्तो कुरोले असर पर्ने - हाम्रो देशको प्रधानमन्त्रीलाई एकपल्ट सामान्य मान्छेले नालीमा थचारिदिएथ्यो- 'हेर कत्रो बद्नाम त्यो त के, त्यत्रो शक्तिशाली देश अमेरिकाको राष्ट्रपति क्लिन्टनले लुकेर ह्वाइट हाउसमा मोनिकासग यौनसम्बन्ध सारा संसारका सामु हो भन्नुपर्यो । त्यो बेला ऊ र उसकी श्रीमती हिलारीलाई कत्रो बद्नाम ।'
अर्की साथीले उसलाई यी उदाहरण दि"दै सम्झाएपछि ऊ फेरि हिजोको जस्तै हसिलो मुहारले चचमच गर्दै मेन्डारिनमा साथीहरुस"गै हा"स्तै गफ गर्न थाली सारा पीर बिर्सिएर ।
हो, यो अंग्रेजी पढ्ने क्रममा भेटिएकी साथीबाट सानो परिवार बनेको छ । सन् ००३ अक्टुबरको दोस्रो हप्तातिर एउटा सुन्दरी, फरासिली चाइनिज केटी हाम्रो कक्षामा भर्ना भई । केही दिनमै हिमचिम भयो । उसको नाम सनी रे । चिम्सा आ"खा, हसिलो मुहार अंग्रेजी प्रस्ट बोल्न नसक्ने टिपिकल चाइनिज लवजकी ।
म आफन्तकहा बसेकी छु । ताक परे र्सर्ने विचार छ । कक्षामा संसारभरकै साथी छन् । तर म ऊस"ग त्यसै त्यसै नजिकिए" । त्यो मार्ग मेरो परदेशको दुःख साट्ने संगी रोजें । ऊ मेरी छोरीकै उमेरकी अथवा छोरी नै जस्ती लागेर हो क्यार मैले कोठा सार्नु छ थाहा पाए भने भने नै भनेथें । डिसेम्बरको पहिलो हप्तामा खबर दिई, र् हामी सगै बस्ने हो - कोठा पाएकी छु । हेरं बस स्टेसन नजिकै । हेन गए, गजबको फ्रल्याट रहेछ । एकजना हङकङ र अर्की सिंगापुरकी बसेका छन् । अब सनी र म बस्ने भयौं । म क्रिसमसअगाडि र्सर्ने तय भयो । ऊ चाहि फेब्रुअरीमा । जनवरीको पहिलो हप्ता नै ऊ विदामा घर गई । ऊ वृद्ध हजुरआमालाई भेट्न आतुर छे साथै लुना वर्ष सगै मनाउन ।
नया घरमा त सरें तर झयामिनै सकिन । दिउसो कोठामा गयो । रात पर्यो कि आफन्तकहा नै र्फकने रोग धेरै दिनसम्म लागिरह्यो । सनी, चीनबाट फर्केर आई । मलाई र्एइ त त कोठा नबस्ने रहिछस् त र त्यत्रो भाडा तिरेर उतै बस्ने भए किन सरिस् कोठामै आइज भन्दै कर गरी । उसैका लागि नियमित बस्न थाले । चीनबाट त आई तर नराम्रो खबर लिएर । उसको हजुरआमाको नयावर्ष मनाउनु लगत्तै चोला उठेछ । दुःखको खास्टो ओढेर आइपुगी । धेरै चिनिया जडिबुटी र खानेकुरा लिएर । ठ्यास ठयास गनाउने, चीनको कुनै एक गाउ जस्तै भयो हाम्रो फल्याट ।
ऊ पकाउ"छे र ए यो स्वास्थ्यको लागि राम्रो, खा भन्दै खालखालको गन्दे सुप, जुडल, सागसब्जी र भुटेको भातमा थरीथरी जडिबुटी हालेर खुवाउ"छे । म दिनदिनै बानी हु"दै गए" । का"टाचम्चाभन्दा चपस्टिक सजिलो भइसक्यो मलाई । तर, ऊ मेरो खाना मन पराउन्न । त्यसैले ऊ र म सगै भएको बेला म चाहि हेल्पर ऊ हेड कुक । ऊ फुर्तीसाथ के-के मिसाउ भन्दै पकाउछे । एइ टाटर काट, म टमाटर काट्छु । सब्जी काट् म ठिक्क पार्छु भरे ऊ पोटेटो खोज्छे । हामी डल्लो परेर हा"स्छौं । ऊ किचन र चिकनमा पनि जहिले पनि झुकिन्छे ।
कुनै बेला भोक लाग्यो भन्दै फत्र्याकफत्र्याक भएर बोलमा भात र सब्जी चपस्टिकले अलिकति खा"दै अघाए" भन्छे । मेरो बा-आमाले पकाएजस्तो मीठो भएन, भोलि फोनमा कसरी पकाउने सोध्छु आज यस्तै भयो है भन्दै उठ्छे । बिहान संगै कलेज जान्छौं । ऊ मेरो औंला छाड्दिन । कलेजको गेटमा आई डी कार्ड देखाउ"दै छिर्र्छौ । गार्डले हेलो आमाछोरी गुडमर्निङ भन्दा ऊ खित्का छाडेर हास्छे ।
ऊ कफी सप र केएफसीमा समय मिलाएर काम गर्छे पढाइ खर्च उसको कमाइले पुर्याएकी छे । बेलुका गलेर आइपुगेर काखमा लुटपुटिन्छे । उसको यो व्यवहारले अझ नाता नजिकको भएको छ । म आमा हु" भन्ने भावना तीव्र भएको छ । ऊ मेरो धेरै कुरामा साथ दिइरहन्छे । एकपटक बैंक व्यालेन्स देखाउने काम पर्यो मेरो । उसले थाहा पाई, हवाई (हेलो)
छाङछाङ, छुइ-चुइ गर्दै कता कता फोन गरी भोलिपल्ट मेरो दुइ सय ब्यालेन्समा दुइ हजार पाउण्ड ३-४ महिनाका लागि ठीक पारी । फोन गरेर तोलाको बचन खोलामा हाल्न परेन ।
ऊ बक्स रुममा बस्छे । कुनै बेला जगिदै यता हेर्छु, उता हेर्छु भित्तामा बस्दिन, यस्तो च्यापोमा भन्छे । म उसको कुरालाई हासोमा उडाइदिन्छु । ऊ कुनै बेला विरहमा बौलाउ"छे मजस्तै । र, उसका बा-आमालाई फोन गर्छे उसको उद्योगपति बाबाले छोरी धेरै काम नगर्नु राम्रो पढ्नू । पढार्इखर्च म पठाउ"ला भन्ने सान्त्वना पाउ"छे । तर ऊ स्वाभिमानी छे । बाबाको पैसा चाहिदैन रे म विरहमा श्रीमान्लाई फोन गर्छु दु:ख भयो भनेर, तर उताबाट खोजेको भेटिस् भन्दै मुखको मैला भेट्छु । ऊ सग धेरै रमाइलो दिन बिते । उसले भित्ताभरि अंगे्रजी शब्दका कागजका टुक्रा टासेकी छ । उसको कन्ठस्थ पारेपछि मेरो भित्ताभरि टासेर जान्छे ।
ट्वाइलेटको भित्ताभरि पनि यसरी नै टा"सिएका छन् अंग्रेजी शब्दहरु । बेलुका खाना पकाउ"छे भोकले फत्र्याक-फत्र्याक हु"दै मलाई पर्खन्छे । म ए सनी † फाइभ मिनेट क्विक सावर भन्दै बाथरुममा पस्छु । ऊ टु मिनेट अर्ली भन्दै कराउ"छे । हामी फेरि अट्टाहासमा रुमलिन्छौं ।जनवरीबाट सनी जाने भएकी छे, सेन्ट्रल लन्डनमा । त्यसैले र्सर्नैपर्ने भयो । पिरलो गर्छे विलौना गर्न खुब जानेकी छे । ऊ आसु खसाउछे, म पिउछु मात्रै देखाउन्न । गएको महिना केएफ्सीमा काम गर्दा एउटा अधबैसे काले कस्टमरले अनुहारमा थुकेर अपशब्द बोल्यो रे त्यो बेलुका घर आइपुग्दा चुच्चो काटिएको चराजस्तै बुच्चो भएर आइपुगी । हरेक सा"झ म आइपुगें है भन्दै हल्ला गर्ने, रु"दै आइपुगी आज । सिंगापुरे साथीले सम्झाई, मेरो त त्यो ढंग पनि रहेनछ । हेर त आफूलाई त्यत्रो बद्नाम भएको नठान् । त" त सामान्य व्यक्ति यस्तो कुरोले असर पर्ने - हाम्रो देशको प्रधानमन्त्रीलाई एकपल्ट सामान्य मान्छेले नालीमा थचारिदिएथ्यो- 'हेर कत्रो बद्नाम त्यो त के, त्यत्रो शक्तिशाली देश अमेरिकाको राष्ट्रपति क्लिन्टनले लुकेर ह्वाइट हाउसमा मोनिकासग यौनसम्बन्ध सारा संसारका सामु हो भन्नुपर्यो । त्यो बेला ऊ र उसकी श्रीमती हिलारीलाई कत्रो बद्नाम ।'
अर्की साथीले उसलाई यी उदाहरण दि"दै सम्झाएपछि ऊ फेरि हिजोको जस्तै हसिलो मुहारले चचमच गर्दै मेन्डारिनमा साथीहरुस"गै हा"स्तै गफ गर्न थाली सारा पीर बिर्सिएर ।

कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें
नेपाली गरीब हरुको पिडा बोकेको एक मात्र बल्ग गुल्मी राङ्बास ले हाम्रो नेपाली गरीब हरुको पिडा लाई नै उजगार गर्दछ