भेटिएर छुट्टीनु भन्दा

सुन्दर पैतालाको कुर्कुच्चा सम्म लत्त्रिने सेतो मेडी, मिर्ग नयनलाई ढ़ाक्दै कुदिएको नाक मा अड्यिएको चस्मा अनि दुई हिमश्रीन्खला लाई लुकाउदै कसिलो पारामा लगाइऐको निलो टी-शर्ट र निमेशभरमै मधुर मुस्कान सगै सजिएर हुने रिता को आगमन मा राजन आफुले संसार जितेको महशुस गर्दाथ्यो। राजन र रिता आफैले आफैलाई आफ्नै पारा मा बिस्वास को भुमरी मा होमिदिएका थिए। कहिले काहि राजनले ठटयउली पारा मा सोधथ्यो -"रिता हाम्रो बिस्वास ले भरिएको मायामा कुनै दिन कुनै किसिम को बाधा आई लागे तिमी के गर्छेऊ नि? " रिता भाबुक बन्थिन र भन्थिन- "यो संसार मा हामीलाई सगै बाच्न नदिए पनि हामीलाई सगै मर्न बाट त कसैले रोक्न सक्दैना नि। " यी दुई को प्रेंम बिचमा म अलपत्र पर्दथे र सोच्दथे-"के साच्चै माया भन्ने यस्तै हुन्छ र?" यती मिठो सुन्दर जीबन को आहुति नै दिने......i dont belive this किनकी हिजो त हो राजन लाई अन्तिम घड़ी को प्रतिछया मा बिस्तारामा लड़ी रहेको देखेको त्यों पनि एक्लै "खोई त सगै मरने कसम खाएकी रिता ?" भनेर सोधन मन लागेको थियो तर तेती बेला सम्झे एउटा तितो यथार्थ की "जीबन यात्रा मा थुप्रै मोड़हरु आउछन, ति सबै मोड़हरुमा प्रतेक नारी जाती मोड़ीन्छ्न र प्रतेक मोड़ मा एउटा पुरूष पीड़ित बन्छ राजन को पारा मा ......!" यदि कुनै सम्बन्ध ,कसै प्रति को माया अनि बिस्वास को फल हिर्दय को घाऊ बन्छ भने चाहिएन यो राम ली तेस्तो सम्बन्ध,माया अनि बिस्वास।



"राम आईज बसम राजन को छेउमा पुग्दा नपुग्दै पलंग बात उठेर कुर्चिमा बस्दै मलाई पनि बसने अनुमति दियो। "हिजो भन्दा त धेरै ठीक भएछ्स नि!" मैले आश्चय को मुद्रा मा सोधे । उ मुसुक्क मुस्कुराउदै बोल्यो -"पुरा तिन दिन भो रक्सी नापिएको....!" उसका कुरा ले मा बेजोड़ हासो हास्न चाहन्थे तर सबै लुकाउदै बोले-"के एउटी रिता ले माया मा छल गारी भन्दै मा रक्सी को ताल मै हाम्फाल्नु पर्छ र ? तिन दिन पुरा लडिस ...हेरत सरीर को हबिगति.....!" उ एक्कासी बोल्यो -"जिंदगी भरको लागी लडन चाहन्थे । जब मान्छे को बिस्वाश माथि नै बिस्वाश्घात हुन्छ भने जिउनु को के अर्थ ? " उ जती भाबुक बने पनि म भने उसको प्रेंम कथा सुन्न आतुर भैरहेको थिए। "राजन छोड़ यस्ता मरने कुरा , बरु सुना न आख़िर कुन तेस्तो मोड़ आई लाग्यो तिमीहरु यो अबस्था मा आइपुगेऊ ?" उसले लामो सास लियो अनि टेबल मा राखेको गिलास पुग्ने प्रयास गर्यो तर कामिरहेका हात असमर्थ रह्यो अनि म आफै उठे र गिलास उसको हात मा थमाई दीए। एक घुट्कोमै पानि पिइ सकेर शुरू गर्यो आफ्नो कथा ,रिता को कथा ,माया लाउनु को ब्यथा ........................



"त्यों दिन म रिता को लागी एउटा सुंदर उपहार लिन को लागी बाइक मा बजार तीर जादै थिए। बिपरीत दिशा बाट कुनै एक अपरिचित जबान सग जोडले टासिएर एउटा बाइक मा रिता लाई आउदै गरेको देखे । त्यों दृश्य ले म अर्धपागल भैसकेको थिए , साझ म उनको घरमै गए। म झोक्किदै बोले -"रिता को थियो त्यों?" रिता अन्जान बंदी बोल्दै थी -"राजन, के भो तिमीलाई ? किना रिसाएको ?अनि के ? को ? कहा ?" मैले आफ्नो रिस लाई केही हल्का बनाउदै सोधे -"आज दिउसो तिमी को सग बाइक मा दुल्दै थिएऊ?" मेरो कुरा ले उनलाई केही झोक्किने बनायो -"राजन तिम्रो स्वस्थ्य त ठीक छ? म हिजो देखि घर बाट निस्केको नै छैन तिमी आज को कुरा गर्दै छौ.......! म टोंलाउन थाले । फेरी याद गरे त्यों दृश्य पुरा पुरा रिता को नै त हो त्यों रूप ........के रिता म सग झूतो बोल्दै छीन? की मेरो आखा ले धोका खायो? त्यतिकै मा ढोकामा सानी फुच्ची उभिदै भनिन -"रिता दीदी ,हिजो तपाई लाई बाइक मा राखेर लैजाने दाजू आउनु भएको छ र तपाई लाई तल बोलौनु भएको छ। " मैले त्यी कोमल मन भएकी फुच्ची लाई हियर अनि फेरी बिस्वाश घाती रिता लाई हेरे ...रिसलाई काबुमा राखना सकिन अनि रिता को गाला मा एक थप्पड़ लाउदै निस्के ,फुच्ची त्रसित हुदै मलाई बाटो दीदी थी। र मैले नियाले रिता को पर्तिछ्या मा बसेको त्यों जबान लाई म बाट मेरो माया खोसेर यो मुटु मा तिखो छुरा रोपर त्यों मुसुक्का हस्दै थियो । टेस्को भोलिपल्ट पिडाले पाकेको मन लाई भूलौना म एउटा रेस्टुरेंट को टेबल मा रक्सी लाई साथी बनाउदै बसेको थिए। मेरो टेबल नजिकै अर्को टेबल मा त्याही भाग्यमानी जबान मस्त सग रक्सी पिउदै थियो । मा छिनछिनमै उसलाई हेर्दाठे र मन भरी कुरा खेलौदथे "त भाग्यमानी रहेछस तेसैले त आज मा बात रिता लाई खोस्न सफल बनिस । " मेरो एकाग्रता लाई त्यों जबान को टेबल मा निरंतर बजिराहेको मोबाइल ले भंग गरिदियो। त्यों जबान भने लर्खरौदै बाइक स्टार्ट गर्दै थियो । फेरी मोबाइल बज्न थाल्यो । मैले देख्दै थिए स्क्रीन मा रिता को नाम आउदै थियो । अन्तिम पटक सुभकामना दिने अभीप्राए ले कॉल रिसिव गरे-"हेल्लो.......! " मेरो आबाज पुग्दा नपुग्दै रिता छिटो छिटो बोल्न थालिन -"प्रेंम तिमी ले भनेको मान्छे ले एक रात को तिन हज़ार दिने भए मात्र कुरा गर नत्र भने म अरु लाई नै टाइम दिन्छु ओके बाय...." एक समय को लागि त म आफै मा मरे सरि भए। त्यों जबान फर्केर आई "कस्तो मान्छे अर्का को मोबाइल....आदि आदि भन्दै मेरो हात बाट मोबाइल तानेर लग्यो।



म भने रक्सी माथि रक्सी थपेर पिउन थाले। हेर त राम यस्तो पनि हुदोराहेछ । जसलाई अपर माया गरे आख़िर मा उ एउटा बेस्या रहिछे। उसको शरीर शरीर नभएर एउटा खेलौना रहेछ जून प्रतेक रात फरक फरक मान्छे ले खेलौदा रहेछन। उनको त्यों रूप देखेर मैले आफै लाई घिडा गर्न थाले, मेरो बिस्वास लाई घिडा गर्न थाले उ प्रति को माया लाई घिडा गर्न थाले तर......तर राम उ सगै बितेका ति सुनौला पल मुटु को घाऊ बनेर बस्यो तेहि घाऊ लाई निको पर्ण होमिए रक्सी को समुन्द्र मा र आज लडन बाध्य भए यो निर्दोस बिस्तारा मा ......."



राजन को ब्यथा सुनेर एकछिन म पनि भाबबीहल भए । "राजन यो संसार मा जत्ती सोजौन खोजे पनि न सोजिने दुई चीज छन । एउटा कुकुर को पुच्छर र अर्को मति बिग्रिएको आइमाई को बुध्दी तेसैले आफुलाई समलने प्रयास गर। " मेरो कुरा ले उ थोरै फ्रेश भएको जस्तो देखिन्थ्यो। म भने सोच्दै थिए -"रिता र राजन को भेट नभएको भए कस्तो हुन्थ्यो ? र पल भर मै सम्जदै थिए कर्णदास को सुमधुर स्वर मा सजिएको यो गीत -

भेटिएर छुट्टीनु भन्दा नभेतिएकै जाती हुन्थ्यो !

तिम्रो मेरो सम्बन्ध अझ कटी माथी हुन्थ्यो....!!!!