न् मेरो काम को छ् न् दुनियाँ को कामको
भगवान ले पनि हिर्दय दिएछ्न १० ग्रामको
मेरो जिन्दगी एस्तो छ् हिर्दय पनि नादान छ्
मरो गमलाई सम्झेर हेर मुस्कुराउन आसान छ्
अहसास को कुनै आधार बाट निचोड निकाल्दछु
तिमी बर्फ को टुकडा हौ जो गर्मी बाट पनि पघाल्दछु
हुन त् केटा हरुलाई हाँस्दा पनि मायामा चोट पुग्दछ
परन्तु काँचो उमेरमा नै माया को भावना पनि जाग्दछ
तिम्रो घरमा ढोका छ् तिमीलाई खतरा को अन्दाज छैन
मलाई खतरा को अन्दाज छ् मेरो घरमा ढोका नै छैन
जिक्र नगर मेरो जीवनको बारेमा मैले आँफै नै जान्दछु
जीवनको मुल्य गर्दैन मैले यो पनि साँचो भन्दछु
जुन दिन बाट भयो मेरो विवाहा एस्तो भएको छ् मेरो हाल
जिन्दगी नै बिग्री गयो जिउन पनि भएको छ् मलाई बेहाल
कपडा को तरह यिनी हरुले आफ्ना चेहेरा बदल्दो रहेछन
जिन्दगी जिउन नसकेर यिनिहरु मायाको सच्चाइ बाट डराउदो रहेछन
लेखक ;
तुल्सिराम पाण्डे
राङ्बास पचासे सिमिचौर ८
गुल्मी नेपाल
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें
नेपाली गरीब हरुको पिडा बोकेको एक मात्र बल्ग गुल्मी राङ्बास ले हाम्रो नेपाली गरीब हरुको पिडा लाई नै उजगार गर्दछ