पागल

उनिहरु गाउँ बिकास समितिको सभा सकेर घर फर्कदै थिए एक्कासी बाटामा एउटा पागल आफ्नो गुप्ताङलाई हातले सुम्सुम्याउदै, सर्बाङग सडकमा कुद्दै गरेको देखेर महिला र बाल बच्चाहरु लाजले आँखा छोप्न थाले |



चार - पाँच जना बयँस्क केटाहरु मिलेर पागललाई समात्दै रुमाल र जुत्ताको-इजार प्रयोग गरी लगौंटी बनाएर गुप्ताङलाई छोपिदिए | लामा - लामा नंग्रा, कुरुप अनुहार,दङदंती गन्हाउने शरीर, उसको मुखबाट मरेको कुकुरको सिनु जस्तै दुर्गान्ध आउँदै थियो | उ खबरदारिको स्वरमा काराएर भन्दै थियो कि "म मरे पनि आत्मासमर्पण गर्दिन, गुद्-द्वारमा लुकाएर राखेको कागज हेर्नेलाई मरिदिन्छु"|



केटाहरुले उसका बलिस्ठ पाखुरा र खुट्टाहरुलाई डोरिले बाँदेंर भुइमा लडाउँदै गुद्-द्वारमा लुकाएर राखेको कागज निकाले |

कागजमा लेखिएको ब्यहोरा पढ्दा थाहा भयो कि पत्र अख्तियार बाट लेखिएको रहेछ - समाज सेबा का नाममा कमाएको अकुत सम्पत्ति सहित उसले स्थानिय प्रशासन समक्ष् पन्द्र दिन भित्र आत्मासमर्पण गर्नु भनी लेखिएको पत्र पढिसकेपछी सबैको अनुमान सही साबित भयो कि उ त्यही सधैंभरी टेलिभिजनमा आइरहने र सभा-सम्मेलनलाई सम्बोधन गरिरहने चिर्-परिचित राष्ट्रिय ब्यक्तित्व नै रहेछ| उसलाई सबैले लाइन लागेर नमर्ने गरी स-संमान एक-एक लात्ती हिर्काए र स्थानिय पार्टी कार्यकर्ता को रोहबरमा उसलाई नजिकको प्रहरी चौकिमा बुझाइदिए |



यो समाचार भोलिपल्ट रेडियोबाट प्रसारित भयो | रेडियोबाट समाचार सकिना साथ मुलुकभरी पागलहरुको संख्या यसरी बढ्यो कि प्रहरीहरुको परिचालन समेतले तिनिहरुलाई संहाल्न नसकेर नेपाल सैनिक को सहयोग लिनु पर्‍यो|