रामप्रसाद जन्मदा ज्योतिषीले भबिष्यमा कि त उ धनी हुन्छ कि त उ जोगी हुन्छ भनेर भबिष्यवाणी गरिदिएका रहेका छन्। उ गरीब परिवारमा जन्मेको थियो त्यसैले उसको परिवारले पनि उ भबिष्यमा जोगी नै हुन्छ भनेर अड्कल काटे।
समय बित्दै गयो। रामप्रसाद पनि हुर्क्यो। उमेरको परिपक्वतासँगै उ पनि केही गर्न सक्ने खालको भएको थियो। धनी बिधालयमा पढ्न नपाएपनि साधारण बिधालयमा उसले पढ्न पाएको थियो। त्यसैले उ साक्षर नै थियो।
गम्भीर स्वभाव भएको उसको त्यो बानीले साथीभाइहरुसँग त्यति घुलमिल हुन नसके पनि कुनै पनि घटनादेखि उ धेरै संवेदनशील हुन्थ्यो। त्यसैले उसको झुकाव साहित्यतिर गयो।
रामप्रसादले पनि साना साना फुटकर रचना लेख्यो। र त्यसलाई बिभिन्न पत्रिकाहरुमा छापियोस् भन्ने हेतुले रचनाहरु पठाउन शुरु गर्यो। उसका ती रचनाहरु पनि सायद राम्रै भएकोले होला पत्रिकाहरुमा छापिन थाल्यो।
रामप्रसादले बाहिरी नोकरी पनि शुरु गर्यो। उसको गरिबीलाई केही हदसम्म त्यो नोकरीको कमाईले धान्न थालेको थियो। यतातिर जागिर अर्कोतिर साहित्य। त्यतिञ्जेल सम्म त राम्रै भएको थियो। तर भाग्यको लेखा मेटेर मेटिदैनथ्यो। भाग्यमा जे लेखिन्छ त्यो त हुनैपर्थ्यो र भोग्नैपर्थ्यो।
कमाई ठीकठाक चलिरहेको बेला मंहगी एक्कासी आकासियो। उसको त्यो कमाईले मंहगीलाई केही लछारपछार पार्न सकेन। अन्तमा केही सीप नलागेपछि उ जोगी बन्ने अवस्थामा पुग्यो। भोलीपल्ट नै उ जोगीको भेष भिरी माग्न हिड्यो। तर बिधीको बिधान.... उ ठगिएछ। जुन दिन उ जोगी भएर हिड्यो त्यही दिन उसको एउटा रचना उत्कृष्टमा दरिएछ र सम्मान र महङगो पुरस्कारले सम्मानित गरिने भएछ ...
समय बित्दै गयो। रामप्रसाद पनि हुर्क्यो। उमेरको परिपक्वतासँगै उ पनि केही गर्न सक्ने खालको भएको थियो। धनी बिधालयमा पढ्न नपाएपनि साधारण बिधालयमा उसले पढ्न पाएको थियो। त्यसैले उ साक्षर नै थियो।
गम्भीर स्वभाव भएको उसको त्यो बानीले साथीभाइहरुसँग त्यति घुलमिल हुन नसके पनि कुनै पनि घटनादेखि उ धेरै संवेदनशील हुन्थ्यो। त्यसैले उसको झुकाव साहित्यतिर गयो।
रामप्रसादले पनि साना साना फुटकर रचना लेख्यो। र त्यसलाई बिभिन्न पत्रिकाहरुमा छापियोस् भन्ने हेतुले रचनाहरु पठाउन शुरु गर्यो। उसका ती रचनाहरु पनि सायद राम्रै भएकोले होला पत्रिकाहरुमा छापिन थाल्यो।
रामप्रसादले बाहिरी नोकरी पनि शुरु गर्यो। उसको गरिबीलाई केही हदसम्म त्यो नोकरीको कमाईले धान्न थालेको थियो। यतातिर जागिर अर्कोतिर साहित्य। त्यतिञ्जेल सम्म त राम्रै भएको थियो। तर भाग्यको लेखा मेटेर मेटिदैनथ्यो। भाग्यमा जे लेखिन्छ त्यो त हुनैपर्थ्यो र भोग्नैपर्थ्यो।
कमाई ठीकठाक चलिरहेको बेला मंहगी एक्कासी आकासियो। उसको त्यो कमाईले मंहगीलाई केही लछारपछार पार्न सकेन। अन्तमा केही सीप नलागेपछि उ जोगी बन्ने अवस्थामा पुग्यो। भोलीपल्ट नै उ जोगीको भेष भिरी माग्न हिड्यो। तर बिधीको बिधान.... उ ठगिएछ। जुन दिन उ जोगी भएर हिड्यो त्यही दिन उसको एउटा रचना उत्कृष्टमा दरिएछ र सम्मान र महङगो पुरस्कारले सम्मानित गरिने भएछ ...

कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें
नेपाली गरीब हरुको पिडा बोकेको एक मात्र बल्ग गुल्मी राङ्बास ले हाम्रो नेपाली गरीब हरुको पिडा लाई नै उजगार गर्दछ