'फैसला'

छोरीको दाईजो प्रकृयामा खिचलो भई मुद्दा बनेर जिल्ला अदालतसम्म पुग्यो ।जायजेथा र सावगासले भ्याएसम्म दाईजो दिएकै थिएँ ।रै पनि चित्त बुझाउन सकेनन ।उनिहरुले माग राखे बमोजिमको रुपियाँ दस्तुर झट्टै थमाई दिने ममा हैसियत थिएन ।उनिहरुसङ्ग समय नभएकोले छोरीलाई नै भाका समय ठहर्याई फर्काईदिएका थिए ।



म धर्मसंकटमा परे ।छोरीको वल्ल बस्न लागेको घरजमलाई रुपियाँ कै कारणले बिथोल्न चाहन्नथें । त्यसैले माग पुरा गर्न नसकेता पनि केही रकम दिने निर्णयमा पुगें ।जो कुराको अवगत गराई छोरीको घरजम बचाइदिनलाई अनुनय गर्न जिल्ला न्यायाधिशको घरमा मुलाहिजा गर्न गएँ ।न्यायाधिशसमक्ष म आउनुको मुराद बताउन खोज्दै थिएँ,भित्र कोठाबाट लाञ्छना र अपशब्दका वचनहरु वर्षिएको सुनें ।अश्रुधारा बगाउदै नव बुहारी हामी समिप आईन्,न्यायाधिश ज्युले कटाक्ष पाराले बुहारीलाई मूल ढोकाको सँघार देखाईदिनु भो ।यो वातावरणलाई बुझ्न म भुत्तभोगिलाई कठिन लागेन, त्यसैले आफ्नो निर्णयलाई गथासो बनाई बैठक कोठाबाट उठ्दै भने-'हजुर,आज फैसला छ अदालत जाउँ कि !'